2007லாவது மாற வேண்டும் திருக்கோயில்கள்

வலை வீசித் தமிழ் சொல்லும் அன்பு நெஞ்சங்களுக்கு ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள். இந்த 2007ம் ஆண்டு உலகில் அமைதியையும் சமத்துவத்தையும் சகிப்புத்தன்மையையும் கொண்டு வரட்டும்.

ஒவ்வொரு ஆண்டு தொடங்குகையிலும் அந்த ஆண்டு ஏதாவது நல்லவைகளைக் கொண்டு வந்து தர வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பிலும் நம்பிக்கையிலும் காத்திருப்பதுதானே நமது வழக்கம். அந்த வகையில் சென்ற ஆண்டில் இலங்கைக்குப் போக வேண்டும் என்று விரும்பினேன். இன்னும் நிறைவேறவில்லை. ஆனால் என்றாவது நிறைவேறும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது. அதற்குக் காத்துக் கொண்டேயிருந்தால் போதுமா? இந்த ஆண்டிலும் ஏதாவது விரும்ப வேண்டாமா?

ஆலயம் தொழுவது சாலவும் நன்றுதான். அப்படிச் சாலச் சிறந்ததைத் தரும் திருக்கோயில்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும்? இப்படியெல்லாம் இருக்க வேண்டும் என்று விருப்பம். வேதங்களைக் கரைத்துக் குடித்த பண்டிதன் அல்ல நான். ஓல மறைகள் உரைக்கும் அனைத்தையும் கடந்தும் உள்ளும் இருக்கும் கடவுளை நம்பும் ஒரு சாதாரண மனிதன். எங்கெங்கு காணினும் சக்தியென்று நோக்குமிடமெங்கும் நீக்கமற நிறைந்த இறைவனைத் தமிழால் மனதால் தொழுதொழுகுகின்றவன். பல கோயில்களுக்குப் பக்தியோடு சென்று வணங்கி வருகையில் அங்கு கண்டவைகளை வைத்துச் எழுந்த விருப்பங்கள் இவை.

1. திருக்கோயிலில்களில் சாதீய பாகுபாடுகள் இன்றி விருப்பமுடைய எவரும் பூசனை செய்யும் நிலை வர வேண்டும். இதை ஏற்காமல் வழிவழி வருவது என்ற வாதம் செய்வது எடுபடாது. வழிவழி வரத்தொடங்கியது எப்பொழுதிலிருந்து என்று ஆய்ந்தால் பல இடங்களில் உண்மை தெளிவாகும்.

2. தமிழகத்தில் இறைவனைப் பூசனை செய்கையில் தமிழில் செய்வது சிறப்பாகும். வடமொழியில் அருச்சனை செய்ய விரும்பினால் அதற்கும் ஏற்பாடு செய்யலாம். தேவைப்பட்டால் கோயில்கள் அனைத்திலும் இங்கு வடமொழியிலும் அருச்சனை செய்யப்படும் என்று பலகைகளில் எழுதித் தொங்க விடலாம். அதையும் தமிழிலும் வடமொழியிலும் ஆங்கிலத்திலும் தொங்க விடலாம். தமிழகத்திற்கு வரும் வெளிமாநில நாட்டுக்காரர்கள் விரும்பினால் வடமொழியில் அருச்சனை செய்யலாம். வேள்விகளும் குடமுழுக்கும் தமிழிலேயே செய்யலாம்.

3. ஆண்கள் மட்டுமன்றி பெண்களும் கோயில் அருச்சகர்களவோ பூசாரிகளாகவோ வர வேண்டும். தூய்மை என்று சாக்குச் சொல்லக் கூடாது. இன்று ஆண்களும் பெண்களும் இணைந்து பல இடங்களில் வேலை செய்கிறார்கள். அங்கெல்லாம் தூய்மை கெட்டு விட்டதா! அனைத்தையும் கடந்த பரம்பொருள் இதனால் தீட்டாவார் என்று நினைப்பது அறிவீனம். பெண்களின் உடல்நலம் பாதிக்கப்படும் என்று சொல்வதும் தகாது, அந்த சமயங்களில் விடுப்பு எடுத்துக் கொள்ளலாம். இன்றைக்குப் பெரிய கோயில்களில் எத்தனை அருச்சகர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் ஒருவர் ஒரு நாள் விடுப்பில் ஒன்றும் குறைந்து விடாது, அது போலத்தான் இங்கும்.

4. கோயிலுக்குள் புகைப்படம் எடுக்க விட வேண்டும். வீடியோ எடுக்கவும் விட வேண்டும். எல்லாம் வல்ல இறைவனை ஒரு புகைப்படமா சக்தி இழக்கச் செய்யும்? மலேசிய பத்து மலைக் கோயிலில் கருவறையின் முன்னின்று முருகப் பெருமானை படமெடுக்க விடுகிறார்கள். அற்புதமான அனுபவம் அது. நெருப்பைக் கரையான் தின்ன முடியாது என்பதை உணர வேண்டும்.

5. அனைத்து மதத்தாரையும் கோயிலுக்குள் விட வேண்டும். ஆனால் அவர்கள் வழிபடுகின்றவர்களுக்கு இடைஞ்சலாக இருக்கக் கூடாது என்று சொல்லலாம். இறைவன் அனைவருக்கும் பொதுவானவர். வணங்கினால்தான் இறைவன் என்றில்லை. வைதாரையும் இங்கு வாழ வைப்போன் தானே! மற்ற மதத்தவர்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்பதல்ல முக்கியம். நாம் எப்படி இருக்கிறோம் என்பதுதான் நமக்கு முக்கியம்.

6. சட்டையைக் கழட்டச் சொல்லும் வழக்கம் பல கோயில்களில் உண்டு. அந்தப் பழக்கத்தை உடனடியாக மாற்ற வேண்டும். சட்டை போட்டுக் கொண்டும் உள்ளே செல்ல விட வேண்டும். திருச்செந்தூர் கோயிலிலும் இந்தப் பழக்கம் இப்பொழுது உண்டு. அது கண்டிப்பாக மாறியே ஆக வேண்டும். சட்டையைக் கழற்ற வேண்டும் என்பதற்கு எந்த ஒரு நியாயமான காரணமும் எனக்குத் தோன்றவில்லை. அதே போல் பூசாரிகளும் அருச்சகர்களும் கூட சட்டையணிவது நல்லதே.

7. கோயிலுக்குள் சிறப்பு மரியாதை என்ற பாகுபாடு ஒழிய வேண்டும். எல்லாரும் ஒன்று என்ற நிலை இருக்க வேண்டும். அரசனானாலும் ஆண்டியானாலும் இறைவனை ஒரே வழியில்தான் தரிசிக்க வேண்டும்.

8. திருநீறோ குங்குமமோ சந்தனமோ...கையில் கிள்ளிப் போடுவதைக் காட்டிலும் தொழுகைக்கு வருகின்றவர்களே எடுத்துக்கொள்ளும் வகையில் கிண்ணத்தை நீட்டலாம். அவர்கள் தொட்டு எடுப்பதால் கோயில் தூண்களாவது தப்பிக்கும்.

இன்னும் நிறைய சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். ஆனால் குறைந்த பட்சம் மேற்கூறிய செயல்திட்டங்களோடாவது தொடங்க வேண்டிய நிலையில் நாம் இருக்கிறோம். இது பற்றி என்ன நினைக்கின்றீர்கள்? உங்களது கருத்துகளையும் சொல்லுங்கள்.

அன்புடன்,
கோ.இராகவன்